Odanın kendisi
Mirror Şapeli'nin İçinde
Ayna Şapeli'nin sırları: adını borçlu olduğu aynalar, 1723'ten kalma tavan freski, iki Barok org ve konser salonu olarak uzanan bir tarih.
Şapeldeki yerinizi ayırtın ↗1722 ile 1726 arasında inşa edilmiştir
Şapel, 1722-1726 yılları arasında Latin Büyük Meryem Kardeşliği'nin maddi desteğiyle inşa edilmiş ve ilk olarak Meryem'in Müjdesi'ne adanmıştır. Mimarı kesin olarak bilinmemektedir: En sık öne sürülen iki isim František Maxmilián Kaňka ve Kilian Ignaz Dientzenhofer'dir. Klementinum'un zemin katında, Astronomik Kule'yi eski kolejin kuzey kanadına bağlayan dördüncü avludaki bir kanatta yer alır.
Neden Ayna Şapeli deniyor
Şapel bugünkü adını, dekorasyonunda alışılmadık ölçüde yoğun ayna kullanımından almıştır. Aynalar duvarlara ve tonoz boyunca yerleştirilmiş olup ışığı yakalayarak çevrelerindeki yaldızı yansıtır. Yaldızlı stuko, mermer, freskler ve tablolarla iç mekân, malzemelerin yoğun bir bileşimidir. Ulusal Kütüphane, şapeli Klementinum'un en büyük hazinelerinden biri olarak nitelendirir ve mekânı tabandan tonoza kadar zengin bir tasarıma sahip olarak tanımlar.
Tavan ve tablolar
Tavanı, 1723'te Jan Hiebel tarafından yapılmış ve Meryem duası Ave Maria'dan esinlenmiş beş bölümlü bir fresk kaplar. Václav Vavřinec Reiner'in dört yağlıboya tablosu aynı temayı izler ve Müjde ile Meryem'in yaşamına bağlanır. Yerinize otururken yukarı bakın, çünkü müzik başladığında tavanı unutmak kolaydır. Fresk beş bölüme ayrılmıştır, bu yüzden tonoza tek bir uzun bakış yerine birkaç yavaş bakışla keşfedilmesi daha ödüllendiricidir.
İki Barok org
Şapelde bir çift Barok org bulunur. Org locasındaki orijinal org yaklaşık 1732 tarihlidir ve Cizvit org yapımcısı Tomáš Schwarz'a atfedilir. İkincisi Doupov yakınlarındaki Svatobor kilisesinden gelir ve 1950'lerde, 1784 sekülerleşmesinin ardından kaybolana kadar ana sunağın durduğu yere yerleştirilmiştir. İkisi birlikte küçük bir mekânın her iki ucunu doldurur; biri oturma yerlerinin üstünde, diğeri sunağın bir zamanlar bulunduğu yerde, böylece enstrümanlar sesinin olduğu kadar dekorasyonunun da bir parçasıdır.
Yerinizden nereye bakmalısınız
Mekânın fotoğrafları alınacak çok şey olduğunu gösterir. Koro locasında siyah-altın bir korkuluk vardır ve org, boyalı bir tonozun önünde onun üzerinde yükselir. Yaldızlı stuko tavanı çerçeveler, beyaz melekler köşelerin yakınında oturur ve sıralar arasında desenli bir taş zemin uzanır. Önce tavandan başlayın, sonra locadan, ardından müzisyenlerin arkasındaki ikinci orgdan. Aynalar en kolay ışık değiştiğinde fark edilir, bu yüzden duvarlara yüksek bir pasajda değil, sakin bir bölümde göz atın.
Şapelden konser salonuna
1930'ların ortalarından bu yana şapel din dışı amaçlara hizmet ediyor: düzenli olarak konser salonu, zaman zaman sergi mekânı olarak. Bugün ayrıca tören ve düğün gibi etkinlikler için kiralanıyor. Ulusal Kütüphane kapasitesini 170 koltuk olarak belirtiyor ve etkinliklerde mekânın yaklaşık 18 santigrat dereceye kadar ısıtıldığını aktarıyor. Şapel yalnızca etkinlikler sırasında açık; bu yüzden içini görmenin olağan yolu bir konsere katılmak ve konser tek başına bir ziyaret sebebi.
Giriş ve Mozart büstü
Şapele, Matthias Hummel tarafından tasarlanan ve inşasıyla kanadın yapısal bütünlüğünü yeniden sağlayan Klasisist bir ek yapıdan girilir. Giriş holünde Emanuel Max imzalı, gerçek boyutun üzerinde bir Mozart büstü durur. Mozart Klementinum'u ilk kez 13 Ocak 1787'de ziyaret etmiş ve birçok kez geri dönmüş; dolayısıyla büst sıradan bir süs değil, gerçek bir bağa işaret eder. İçeri girerken, salon henüz dolarken ve müzisyenler yerleşirken ona bir göz atmaya değer.
Kaynaklar