De ruimte zelf
In de Spiegelskapel
Wat de Spiegelskapel herbergt: de spiegels waaraan zij haar naam dankt, een plafondfresco uit 1723, twee barokorgels en een geschiedenis als concertzaal.
Reserveer uw plaats in de kapel ↗Gebouwd tussen 1722 en 1726
De kapel werd gebouwd tussen 1722 en 1726 op kosten van de Latijnse Grote Mariasodaliteit, en werd aanvankelijk ingewijd ter ere van de Aankondiging van Onze-Lieve-Vrouw. De architect is niet met zekerheid bekend: František Maxmilián Kaňka en Kilian Ignaz Dientzenhofer zijn de twee namen die het vaakst worden genoemd. Ze staat op de begane grond van het Klementinum, in een vleugel aan de vierde binnenplaats die de Astronomische Toren verbindt met de noordelijke vleugel van het oude college.
Waarom ze de Spiegelkapel heet
De kapel dankt haar huidige naam aan het uitzonderlijk overvloedige gebruik van spiegels in de decoratie. Ze zijn in de muren en over het gewelf aangebracht, waar ze het licht vangen en het verguldsel om zich heen weerspiegelen. Met verguld stucwerk, marmer, fresco's en schilderijen is het interieur een dichte combinatie van materialen. De Nationale Bibliotheek noemt de kapel een van de grootste schatten van het Klementinum en beschrijft de ruimte als rijk vormgegeven van vloer tot gewelf.
Het plafond en de schilderijen
Een fresco in vijf delen bedekt het plafond, geschilderd in 1723 door Jan Hiebel en geïnspireerd op het Mariale gebed Ave Maria. Vier olieverfschilderijen van Václav Vavřinec Reiner volgen hetzelfde thema, verbonden met de Aankondiging en het leven van de Maagd Maria. Kijk omhoog wanneer u plaatsneemt, want het plafond raakt makkelijk vergeten zodra de muziek begint. Het fresco is in vijf delen verdeeld, dus het beloont een paar langzame blikken over het gewelf in plaats van één lange starende blik.
Twee barokorgels
De kapel herbergt een paar barokorgels. Het originele, op het orgelbalkon, dateert van omstreeks 1732 en wordt toegeschreven aan de jezuïetenorgelbouwer Tomáš Schwarz. Het tweede komt uit de kerk in Svatobor bij Doupov en werd in de jaren vijftig geïnstalleerd op de plek waar het hoofdaltaar had gestaan tot het verloren ging na de secularisatie van 1784. Samen vullen ze beide uiteinden van een kleine ruimte, het ene boven de zitplaatsen en het andere waar ooit het altaar stond, zodat de instrumenten deel uitmaken van zowel de decoratie als het geluid.
Waar u moet kijken vanaf uw stoel
Foto's van de ruimte laten veel zien om in u op te nemen. Het koorbalkon heeft een zwarte en gouden balustrade, en het orgel staat erboven tegen een beschilderd gewelf. Verguld stucwerk omlijst het plafond, witte engelen zitten nabij de hoeken, en een patroon van natuursteen loopt tussen de rijen door. Begin met het plafond, dan het balkon, dan het tweede orgel achter de musici. De spiegels vallen het makkelijkst op wanneer het licht verschuift, dus gluur naar de muren tijdens een rustige passage, niet tijdens een luide.
Van kapel tot concertzaal
Sinds het midden van de jaren dertig doet de kapel dienst voor seculiere doeleinden: regelmatig als concertzaal en af en toe voor tentoonstellingen. Vandaag wordt ze ook verhuurd voor evenementen zoals plechtigheden en huwelijken. De Nationale Bibliotheek vermeldt een capaciteit van 170 zitplaatsen en beschrijft dat de ruimte voor evenementen wordt verwarmd tot ongeveer 18 graden Celsius. De kapel is alleen geopend tijdens evenementen. Daarom is een concert de gebruikelijke manier om het interieur te zien, en daarom is het concert op zich al een reden voor een bezoek.
De ingang en de buste van Mozart
De kapel wordt betreden via een classicistische aanbouw van de hand van Matthias Hummel, die met de bouw het structurele herstel van de vleugel mogelijk maakte. In het voorportaal staat een groter-dan-levensgrote buste van Mozart van Emanuel Max. Mozart bracht op 13 januari 1787 zijn eerste bezoek aan het Klementinum en keerde er meerdere keren terug, dus de buste verwijst naar een echte band, niet zomaar naar een decoratie. Het is de moeite waard om er even bij stil te staan wanneer u binnenkomt, terwijl de zaal zich nog vult en de musici zich installeren.
Bronnen